Lost to Find!

I yakked, yakked and yakked forever
All day, all night and all the time in between. 
When there wasn't anyone around to yak one day... 
I heard the world around talking to me.

I talked, talked and talked for long
Somewhere, Anywhere and everywhere in between. 
When there wasn't anything to talk about one day...
I listened to the birds speaking to me.

I spoke, spoke and spoke for a while
To anyone, everyone and no one in particular. 
When there wasn't anyone left to hear my speech...
I heard the trees whisper to me.

I whispered, whispered and whispered a lot
To bees, plants and the soil in the pots. 
When there was nothing left to whisper about... 
I observed the flowers wafting in breeze.

I looked at, smelt and touched the flowers 
And walls, doors and shelves full of books. 
When they remained stoic, just staring at me... 
I sensed the depth of silence in them.

I roamed and remained silent, with nary a noise
Around, along and afar from my home. 
When my presence on the path was no more special... 
I felt a surge of joy springing within.

I stood there still, not seeing, hearing, smelling anything 
And nothing was left to taste or be touched. 
When this and that wasn't at odds anymore... 
I experienced a presence, engulfing my self.

I lay there silent, shattered to smithereens 
With all that was mine, found nowhere around. 
Then everything was me and I was all things....
I knew my Self and realized Life, the way it is!

@PrakashSwamy

Be Joyful & Spread the Cheer :)

.

Swamy Blogs | Swamystery | Been there, Seen that | SwamyRay | Swamyem | Swamyverse | SwamyView | Swamygraphy

.

Connect with Swamy | Twitter | Facebook | Google+ | LinkedIn | Pinterest | Tumblr | Indiblogger

Income's Expense!

Many have time in abundance,

to speak something endlessly.

Few have patience aplenty,

to hear anything ceaselessly.

Tireless talkers leave

having spent countless words,

hunting for the next mute game.

Tiresome listeners too leave

having got limitless words,

searching for the headache balm!

In this pointless word-filled

income's expense math,

Fate's impact doesn't get subtracted...

Life's meaning doesn't get added...

Knowledge's volume doesn't get multiplied...

Love's intensity doesn't get divided...

Nor does boundless silence's

breadth, length and depth get calculated...

Wherever in places we

Humans keep speaking and hearing

Forever words, sans any experience of

Life, the way it is...

Like scattered alphabet flowers

fallen from severed sound thread…

Lie around in a heap of waste,

lots of words spent in haste!

@PrakashSwamy

வரவின் செலவு!

பலரிடம் நேரம் நிறைய இருக்கின்றது.

விடாமல் எதையாவது பேசுவதற்கு!

சிலரிடம் பொறுமை நிறைய இருக்கின்றன்றது.

தொடர்ந்து எதையேனும் கேட்பதற்கு!

எண்ணற்ற வார்த்தைகளைச் செலவு செய்துவிட்டுப்

போய்விடுவார் பேசியவர்,

அடுத்த பொறுமைசாலியைத் தேடி.

அர்த்தமற்ற வார்த்தைகளை வரவு என எண்ணாது   

சென்றிடுவார் கேட்டவரும்,

தலைவலியைக் குறைக்கும் தைலம் தேடி.

யாருக்கும் பயனற்ற இந்த 
வார்த்தை வரவின் செலவுக் கணக்கில், 

ஊழின் பயனைக் கழிக்காமல்... 

வாழ்வில் அர்த்தம் கூட்டாமல்...

அறிவின் ஊற்றைப் பெருக்காமல்...

அன்பின் ஆளுமையை வகுக்காமல்... 

அளவிடமுடியா அமைதியின்

அகல, நீள, ஆழம் அறியாமல்... 

உயிரின் தன்மை உணரா மனிதர் 

பேசிய, கேட்ட இடங்களில் எல்லாம்,

ஒலியின் தொடுக்கும் நார் அறுந்து 

சிதறிய எழுத்து மலர்களைப் போல் 

இறைந்து கிடக்கின்றன சில்லறை வார்த்தைகள்!

@PrakashSwamy